Waarom je aan Franse wijn niet altijd een kater overhoudt

Franse wijnflessen hoeven niet altijd pijnlijk leesvoer te zijn. Soms kruiden de wijnboeren hun teksten zelfs met een scheutje humor. Attention, het gaat wel om Franse humor! En die spoel je door met een woordspeling. Proef bijvoorbeeld van de Domaine Chêne (een Mâcon-La Roche Vineuse) die in Berzé-la-Ville geproduceerd wordt door Gaec Chêne. Op de nek van de fles heeft de wijnbouwer een extra etiketje gekleefd: Elevé en Fût de Chêne. Hebt u ‘m? De wijn rijpt in eiken (chêne) vaten en tegelijkertijd zijn die vaten eigendom van (Gaec) Chêne. Een grapje dat waarschijnlijk al veel langer meegaat, is dat van de Riesling die Charles en Dominique Frey op de markt brengen. Het rugetiket besluit met een knipoog: ‘SERVIR FREY à 10-12° C’. Oké, toegegeven, beide woordspelingen klinken wat belegen. Maar, zal elke wijnbouwer u vertellen, een goede wijn – en al zijn componenten – moet een tijdje rijpen. P.S. Niet over katers gesproken. In zijn boek Wij, ik, zij & het – De kracht van woorden in zakelijke communicatie beweert John Simmons dat de naam van levende wezens rechtstreeks verband houdt met hun identiteit. Chêne en Frey zijn dus niet toevallig wijnproducenten. Simmons illustreert zijn stelling met een foto van een opsporingsbericht. Daarop staat deze tekst: LOST DOG THREE LEGS BLIND IN LEFT EYE TAIL BROKEN MISSING RIGHT EAR RECENTLY CASTRATED ANSWERS TO NAME “LUCKY”